بعدچهارم -


	پیرامون پوچ می گردیم و چرخ می زنیم زمین می خوریم وبلند می شویم ره گم می کنیم و گم می شویم به دنبال انتهایی نا پیدا که امیدی به یافتنش نیست رنگ می بازیم محو می شویم می سوزیم چشم می دوزیم به فردا.......... می آید و می رود و ما باز چشم می دوزیم به فرداها "هیچ" از این انتظار بی پایان نصیبمان می شود هیچ و ما باز به دور پوچ می گردیم پی نوشت:کی میگه من نیهیلیستم؟ \|+\| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386 \|