بعدچهارم


	یک روز خدا دید تنهایم تنهای تنها پس به خوابم فرو برد زیر برگ های ذرت به خواب رفتم دنده ای از دنده هایم کند... وقتی بیدار شدم در برابرم بود زیبا و عریان از گِل و ذرت با بوی جنگل در برابرم بود: شعرم مجله ی نگاه نو \|+\| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه ششم خرداد 1386 \|


	ماه تنهاست غمگین است با این که میان ستاره هاست در آسمان می جنبد اما باز عاشق زمین است برای همین است که در برکه ها می خوابد مجله ی نگاه نو(اسم نویسنده شو نمی دونم) \|+\| نوشته شده توسط پرستو در یکشنبه ششم خرداد 1386 \|